Ιρλανδία,

Βρίσκουμε συνεχώς λόγους να επιστρέψουμε — το Δουβλίνο από άκρη σε άκρη με τα πόδια, η ακτή να ξετυλίγεται για μέρες και ολόκληρα απογεύματα χαμένα σε μουσικά sessions στα pubs όπου δεν σχεδιάζαμε να μείνουμε. Αρκετά οικεία ώστε να προσγειωθείς εύκολα, αρκετά άγρια ώστε να συνεχίζει να μας εκπλήσσει.

Από την ύστερη άνοιξη ως τις αρχές του φθινοπώρου (Μάιος–Σεπτέμβριος) είναι η εύκολη απάντηση: μεγάλα βράδια, η ακτή στην πιο απαλή της μορφή και παραδοσιακή μουσική σε κάθε pub. Ο Ιούνιος και ο Ιούλιος είναι οι πιο πολυσύχναστοι· κλείστε διαμονή στον Wild Atlantic Way εβδομάδες νωρίτερα.

Οι ενδιάμεσες εποχές (Απρίλιος–Μάιος και Σεπτέμβριος–Οκτώβριος) είναι οι αγαπημένες μας: απαλότερο φως, άδειοι επαρχιακοί δρόμοι και τιμές ξενοδοχείων που βγάζουν νόημα. Ο χειμώνας είναι υποτιμημένος — ζεστά pubs, μικρές μέρες, δραματικοί ουρανοί κατά μήκος της ακτής.

Δουβλίνο. Το Trinity College και το Book of Kells είναι η καρτ ποστάλ, αλλά το Δουβλίνο αποκαλύπτεται με τα πόδια. Περπατήστε στις προκυμαίες, βρείτε ένα trad session (το The Cobblestone στο Smithfield είναι η επιλογή μας) και δώστε στον εαυτό σας ένα αργό απόγευμα σε μια γεωργιανή πλατεία.

Ο Wild Atlantic Way. 2.500 km παραθαλάσσιου δρόμου από το Donegal ως το Cork. Δεν τον οδηγείτε όλο — επιλέγετε ένα κομμάτι. Το Clare και το Kerry είναι τα κλασικά· το Donegal είναι πιο ήσυχο και εξίσου όμορφο.

Οι Cliffs of Moher & το Burren. Οι γκρεμοί είναι τόσο εντυπωσιακοί όσο διαφημίζονται, αλλά το Burren πίσω τους — πλάκες ασβεστόλιθου, αγριολούλουδα, ερειπωμένα αββαεία — είναι η πραγματική ήσυχη έκπληξη. Πηγαίνετε νωρίς ή αργά για να αποφύγετε τα πούλμαν.

Galway, Dingle & Killarney. Galway για μουσική και στρείδια, η χερσόνησος Dingle για μία από τις μεγάλες παραθαλάσσιες διαδρομές της Ευρώπης, Killarney για βουνά και λίμνες. Νοικιάστε ένα μικρό αυτοκίνητο, οδηγήστε αριστερά, πάρτε τον χρόνο σας.

Για ένα πρώτο ταξίδι: τέσσερις νύχτες στο Δουβλίνο συν πέντε νύχτες σε μια κυκλική διαδρομή μέσω Galway, Dingle και Killarney. Το πιο απλό είναι να πετάξετε μέσα και έξω από το Δουβλίνο· πετάξτε έξω από το Shannon αν θέλετε να αποφύγετε τον γυρισμό.

Γειτονιές του Δουβλίνου: το Temple Bar είναι θορυβώδες και διασκεδαστικό αλλά τουριστικό — μείνετε στα Liberties, στο Portobello ή γύρω από το Stephen’s Green για χαρακτήρα χωρίς τον θόρυβο των εργένικων πάρτι. Στον δρόμο, διαλέξτε μία βάση για κάθε περιοχή (δύο νύχτες η καθεμία) ώστε να μην ξεπακετάρετε κάθε βράδυ.

Ένα μικρό ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο είναι η απάντηση έξω από το Δουβλίνο — η δυτική ακτή απλώς δεν λειτουργεί με τρένο. Οδηγήστε αριστερά, πάρτε αργά τους στενούς δρόμους και τραβηχτείτε σε ένα lay-by για περνούντα τρακτέρ. Τα πρατήρια καυσίμων είναι εύκολα· η απαλλαγή ασφάλισης (excess) όχι — διαβάστε τα ψιλά γράμματα.

Μέσα στο Δουβλίνο: το τραμ Luas και τα λεωφορεία καλύπτουν τα πάντα και το κέντρο εξερευνάται πραγματικά με τα πόδια. Τα intercity τρένα είναι καλά για Μπέλφαστ, Galway και Cork — αλλά για τον Wild Atlantic Way, το αυτοκίνητο είναι αναπόφευκτο.

Το ιρλανδικό φαγητό έχει προχωρήσει πολύ πέρα από το κλισέ με μπέικον και λάχανο. Το Δουβλίνο έχει μια αυτοπεποιθημένη σκηνή υψηλής γαστρονομίας· το Galway, το Cork και το Kinsale αποδίδουν πάνω από το μέγεθός τους· και οι αγορές παραγωγών παντού αξίζουν ένα πρωινό.

Τι τρώμε πάντα: ένα σωστό ιρλανδικό πρωινό μία φορά (μόνο μία), σούπα θαλασσινών chowder στην ακτή, μια στιγμή με καστανό ψωμί και βούτυρο, φρέσκα στρείδια στο Galway και μια Guinness που πραγματικά έχει τη γεύση που ισχυρίζονται οι άνθρωποι. Τα pubs σερβίρουν φαγητό ως απροσδόκητα αργά — μια βραδιά παραδοσιακής μουσικής με ένα πιάτο στιφάδο είναι δύσκολο να ξεπεραστεί.

Η Ιρλανδία ανταμείβει το αργό ταξίδι. Ολόκληρο το νησί είναι μικρότερο από την Ισλανδία, αλλά μπορείτε να περάσετε δύο εβδομάδες και να νιώθετε ότι μόλις το γρατζουνίσατε. Είναι η χώρα στην οποία στέλνουμε φίλους όταν θέλουν ένα μέρος που ξαναρυθμίζει τον ρυθμό σας — μουσική, καιρός, εύκολη κουβέντα. Ξεκινήστε με το Δουβλίνο, οδηγήστε στην ακτή, επιστρέψτε για τα κομμάτια που χάσατε (θα είναι πολλά).

Και τα δύο, ειλικρινά, αλλά αν πρέπει να διαλέξετε: Δουβλίνο για λογοτεχνία, pubs και εύκολο κέντρο που εξερευνάται με τα πόδια· Μπέλφαστ για ιστορία, τοιχογραφίες και την πιο καθαρή τραχύτητα μιας πόλης μετά τα ναυπηγεία. Το Μπέλφαστ έχει λιγότερους τουρίστες — και αυτό εξακολουθεί να μοιάζει με ήσυχο μυστικό.

Συνήθως όχι. Ο δρόμος είναι καλά σηματοδοτημένος και η ίδια η οδήγηση είναι μέρος της χαράς. Αν δεν θέλετε να οδηγήσετε, πάρτε μερικές τοπικές εκδρομές μιας ημέρας από το Galway ή το Killarney και μείνετε εκεί.