Λουξεμβούργο,

Το Λουξεμβούργο είναι η χώρα που οι περισσότεροι προσπερνούν στον δρόμο για κάπου αλλού — και ακριβώς γι’ αυτό σε εκπλήσσει όταν σταματήσεις. Είναι ένα μικροσκοπικό Μεγάλο Δουκάτο σφηνωμένο ανάμεσα στο Βέλγιο, τη Γαλλία και τη Γερμανία, με τρεις γλώσσες στοιβαγμένες η μία πάνω στην άλλη και μια πρωτεύουσα χωρισμένη ανάμεσα σε μια μεσαιωνική παλιά πόλη στο οροπέδιο και την καταπράσινη κοιλάδα Grund που κρύβεται από κάτω.

Φτάσαμε περιμένοντας μια φούσκα τραπεζιτών και φύγαμε με σημειώσεις για δασώδη φαράγγια, γελοία καλούς φούρνους, δωρεάν δημόσιες συγκοινωνίες σε ολόκληρη τη χώρα και κάστρα που μοιάζουν βγαλμένα από παραμύθι. Είναι αρκετά μικρό για να το δεις σε ένα μεγάλο Σαββατοκύριακο και αρκετά αποζημιωτικό ώστε να σχεδιάσεις δεύτερο ταξίδι πριν επιστρέψεις σπίτι.

Από την ύστερη άνοιξη ως τις αρχές του φθινοπώρου (Μάιος–Σεπτέμβριος) το Λουξεμβούργο είναι στα καλύτερά του: μεγάλα βράδια στο Grund, καταπράσινες κοιλάδες στο Mullerthal και καιρός για τραπεζάκια έξω στην Place d’Armes της πόλης του Λουξεμβούργου. Ο Ιούνιος και ο Ιούλιος είναι ζεστοί, αλλά ποτέ γεμάτοι κόσμο με τα δυτικοευρωπαϊκά μέτρα.

Ο Δεκέμβριος είναι η κρυφή εναλλακτική — οι χριστουγεννιάτικες αγορές της πρωτεύουσας είναι μικρές αλλά πραγματικά γοητευτικές, και ένα Σαββατοκύριακο με mulled wine και επισκέψεις σε κάστρα μέσα στον δροσερό αέρα σου δίνει την αίσθηση ότι μπήκες σε βιβλίο παραμυθιών.

Θα αποφεύγαμε τα μέσα Αυγούστου, όταν πολλοί ντόπιοι λείπουν και ορισμένα εστιατόρια μικρών πόλεων κλείνουν για καλοκαιρινές διακοπές.

Περπατήστε το Chemin de la Corniche. Αποκαλείται «το πιο όμορφο μπαλκόνι της Ευρώπης» και αυτό το μονοπάτι πάνω στα τείχη τυλίγεται γύρω από την παλιά πόλη, με την κοιλάδα του Grund να απλώνεται από κάτω σας. Είναι η μία και μοναδική βόλτα που εξηγεί ολόκληρη τη χώρα.

Κατεβείτε στα Bock Casemates. Ένα δίκτυο σηράγγων σκαμμένο στον βράχο, μνημείο UNESCO. Υγρό, κρύο και συναρπαστικό — βγαίνετε καταλαβαίνοντας γιατί η πόλη αποκαλούνταν κάποτε «το Γιβραλτάρ του Βορρά».

Εκδρομή στο κάστρο της Vianden. Ένα αυθεντικό φρούριο στην κορυφή του λόφου, όμορφα αναστηλωμένο. Το τελεφερίκ πάνω από την κοιλάδα του Our και η επιστροφή με τα πόδια μέσα από το δάσος είναι το απόγευμα που προτείνουμε σε κάθε επισκέπτη.

Πεζοπορία στο Mullerthal, τη «Μικρή Ελβετία». Φαράγγια από ψαμμίτη, βρύα, κρυμμένοι καταρράκτες. Το μονοπάτι W3 γύρω από το Berdorf είναι το κλασικό και φτάνει κανείς εκεί με δωρεάν δημόσιες συγκοινωνίες από την πρωτεύουσα.

Για ένα πρώτο ταξίδι: τρεις νύχτες στην πόλη του Λουξεμβούργου αρκούν για τα αξιοθέατα και αφήνουν χώρο για δύο εκδρομές μιας ημέρας. Η χώρα είναι τόσο μικρή που τίποτα δεν απέχει πάνω από 90 λεπτά με το τρένο.

Γειτονιές της πόλης του Λουξεμβούργου: η Ville Haute για τη γοητεία της παλιάς πόλης που εξερευνάται με τα πόδια (εδώ βρίσκονται τα περισσότερα ξενοδοχεία), το Grund για βραδιές δίπλα στο ποτάμι και τοπικά μπαρ, και το Kirchberg για σύγχρονη αρχιτεκτονική και τα θεσμικά όργανα της ΕΕ — φθηνότερα δωμάτια, αλλά με λιγότερη ατμόσφαιρα.

Αν ταξιδεύετε αργά και θέλετε εξοχή, δύο νύχτες στο Echternach σάς φέρνουν στις παρυφές της περιοχής πεζοπορίας Mullerthal.

Οι δημόσιες συγκοινωνίες είναι δωρεάν σε ολόκληρη τη χώρα — τρένα, τραμ, λεωφορεία. Το Λουξεμβούργο ήταν η πρώτη χώρα στον κόσμο που τις έκανε δωρεάν σε εθνικό επίπεδο και είναι πραγματικά το καλύτερο ταξιδιωτικό κόλπο στην Ευρώπη.

Ο κεντρικός σταθμός (Gare) συνδέεται απευθείας με τις Βρυξέλλες (3 ώρες), το Παρίσι (2 ώρες 15 λεπτά) και τη Φρανκφούρτη (~4 ώρες). Μέσα στην πρωτεύουσα, το νέο τραμ πηγαίνει από τον σταθμό μέσα από την παλιά πόλη ως το Kirchberg σε περίπου 20 λεπτά.

Το αυτοκίνητο αξίζει μόνο αν σκοπεύετε να δείτε πολλά κάστρα μέσα σε μία μέρα — αλλιώς τα τρένα καλύπτουν τη Vianden (με αλλαγή στο Ettelbrück), το Echternach και το Clervaux χωρίς καμία ταλαιπωρία.

Η γαστρονομική σκηνή του Λουξεμβούργου είναι ένα διακριτικό γαλλο-γερμανικό μείγμα με σοβαρή αδυναμία στα γλυκά. Περιμένετε σωστούς κατάλογους κρασιών, πολύ καλό ψωμί και φούρνους που παίρνουν τη ζαχαροπλαστική τόσο στα σοβαρά όσο το Παρίσι, αλλά με τον μισό κόσμο.

Τι τρώμε πάντα: Gromperekichelcher (τραγανά τηγανητά πατάτας από πάγκους στον δρόμο), Judd mat Gaardebounen (καπνιστό χοιρινό σβέρκο με κουκιά — το ανεπίσημο εθνικό πιάτο) και γλυκά Käschtchen το φθινόπωρο. Η κοιλάδα του Moselle παράγει εκπληκτικά καλά λευκά κρασιά — Rivaner και Pinot Gris — που συχνά σερβίρονται στο μεσημεριανό στην τιμή μιας μπίρας αλλού.

Για κάτι ξεχωριστό: ένα μεγάλο μεσημεριανό σε εστιατόριο με αστέρι Michelin στο Clausen ή κατά μήκος του Moselle κοστίζει περίπου όσο ένα μεσαίας κατηγορίας δείπνο στο Παρίσι.

Το Λουξεμβούργο ανταμείβει ένα Σαββατοκύριακο, όχι μια εβδομάδα. Είναι η χώρα που προτείνουμε όταν κάποιος θέλει ένα μικρό δείγμα της Ευρώπης — γαλλικό φαγητό, γερμανική τάξη, βελγική ζεστασιά, όλα μέσα σε ένα συμπαγές Μεγάλο Δουκάτο που διασχίζεται σε μία ώρα με το τρένο. Και το γεγονός ότι όλες αυτές οι διαδρομές με τρένο είναι δωρεάν εξακολουθεί να μας κάνει να χαμογελάμε.

Αν σας αρέσει η Ευρώπη πιο ήσυχη, με καλύτερο φαγητό απ’ ό,τι περιμένατε και αρκετά μικρή ώστε να τη δείτε πραγματικά ολόκληρη, το Λουξεμβούργο είναι το ταξίδι για το οποίο θα σας ρωτήσουν οι φίλοι σας όταν δουν τις φωτογραφίες.

Βρυξέλλες αν θέλετε μουσεία, Art Nouveau και περισσότερο χάος. Λουξεμβούργο αν θέλετε ένα συμπαγές Σαββατοκύριακο που εξερευνάται με τα πόδια, με κάστρα σε κοντινή απόσταση και καλύτερη πεζοπορία. Απέχουν 3 ώρες με το τρένο — συνδυάστε τα αν μπορείτε.

Στο όριο, αλλά γίνεται — μπορείτε να δείτε την Ville Haute, να περπατήσετε την Corniche, να κατεβείτε στο Grund και να δείτε τα Bock Casemates σε μια μεγάλη μέρα. Για Vianden ή Mullerthal επιπλέον, μείνετε τουλάχιστον δύο νύχτες.